اى جميل ، اين حديث را براى برادرانت روايت كن ، زيرا كه آن تشويق به احسان كردن است . ( 1 ) 7 - از مفضل ، از امام صادق ( ع ) كه فرمود : به راستى كه بايد مؤمن به برادر خود تحفه‌اى بدهد ، گفتم : تحفه چه باشد ؟ فرمود : فرش ، متكا ، خوراك ، پوشاك ، سلام ، پس بهشت گردن كشد براى پاداش دادن به او ( در دنيا ) و خدا عز و جل به او وحى كند كه : من طعام تو را بر اهل دنيا حرام كردم جز بر پيغمبر يا وصى پيغمبر ، و چون روز رستاخيز شود ، خدا عز و جل به او وحى كند كه دوستانم را به تقديم تحفه‌هاى آنها پاداش بده ، پس غلمان و حوريان بسيار از بهشت به درآيد كه به همراه آنها طبقهائى است با سرپوش‌هائى از لؤلؤ و چون اولياء خدا نگاه كنند به دوزخ و هراس آن و به بهشت و آنچه در آن است ، خردشان از سرشان ببرد و دريغ كنند كه از آن طبقهاى طعام بهشتى بخورند و يك جارچى از زير عرش فرياد كند : به راستى خدا عز و جل محققاً دوزخ را بر هر كه طعام بهشتى خورده است حرام كرده و آن مردم ، دست خود دراز مىكنند و از آن طعامها مىخورند . ( 2 ) 8 - از امام باقر ( ع ) كه فرمود : مؤمن به مؤمن حق واجب دارد كه تا هفتاد گناه كبيره بر او پرده پوشى كند . ( 3 ) 9 - اسحاق بن عمار گويد : امام صادق ( ع ) فرمود :